16
zo, dec
4 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Nieuws
SUMAR - Kom van dat dak af! Dat was de kreet bij de intocht van Sinterklaas, zaterdagmiddag in Sumar. Immers, Zwarte Piet was 'verdwaald' en op die wat klungelige manier op het dak van dorpshuis De Kamp 'bedarre'. En uiteraard durfde hij er niet meer af en derhalve moest de in alle haast ingeroepen brandweer eraan te pas komen om hem te ontzetten. Dat gebeurde met de nodige inzet van mannen en materieel, ten aanschouwe van heiten, memmen en uiteraard de bijbehorende kinderen. Kom van dat dak af

Zwarte Piet gaat uit z'n dak
Nadat hij eerst met veel vertoon ván het dak was gehaald, door de brandweer nota bene, ging de dolgelukkige Zwarte Piet meteen nadat hij voet op Sumarder bodem had gezet, úit z'n dak, zó blij was hij dat hij van dat hoge, koude en winderige dak van dorpshuis De Kamp was bevrijd. Een uitbundige 'hug' met een van de brandweerlieden toonde zijn vreugde. Even later, toen iedereen binnen was in het gezellige en heerlijk warme dorpshuis, was hij zijn ellende al gauw weer vergeten. Ten teken dat alles weer helemaal koek en ei was, zette hij, Zwarte Piet dus, een vrolijke dans in met een deel van de aanwezige kinderen. Sinterklaas hield zich een beetje afzijdig van dat hossen en springen, maar dat ongetwijfeld te maken hebben hebben gehad met zijn legendarisch ver gevorderde leeftijd.

uitnodiging
Willem van der Leest, 'vooraanman' van de Activiteiten Commissie' van dorpshuis De Kamp, heeft mij uitgenodigd, uiterst vriendelijk, maar niettemin dringend, om op deze vroege zaterdagmiddag naar het dorpshuis te komen om Sinterklaas met het nodige eerbetoon binnen te halen. En natuurlijk, heeft hij alvast verklapt, hoort daar een stunt bij, de truc met het dak dus. Hij rept in zijn verhaal naar mij van een 'brandweerauto met gillende sirene's' die de in paniek geraakte Piet moet redden van het dak, 'Operatie Kom Van Dat Dak Af'. Vandaar dat ik mij om even over half één meld op het parkeerterrein voor het dorpshuis. Daar is het nog rustig, héél rustig zelfs, ik sta daar 'moedersiel allinne', maar dat zal, vermoed ik, niet al te lang gaan duren. En dat klopt, als wij binnen in de bar van De Kamp aan de koffie zitten, 'begint er zich wat de roeren op de achtergrond' om met drs. P. te spreken. De eerste kinderen melden zich, maar ze moeten nog even buiten blijven, het is nog niet zover. Want waar is het 'feestvarken' zelf, ja natuurlijk, Sinterklaas, oftewel S. te M. zoals hij vroeger bij ons op school te boek stond. En, misschien nog wel zo belangrijk, waar zijn zijn ZZP'ers, zijn hulpen, zijn Zwarte Pieten? Want een Sinterklaas feest zonder hen is nauwelijks, helemaal niet eigenlijk, denkbaar.

paniek
Als het plein voor het dorpshuis vrijwel vol is gestroomd, klinkt plotseling een ijselijke kreet.Kijk, daar, op het dak van De Kamp, achter de schoorsteen, blinkt plotseling wat geels. Wat geels op het dak, wat kan dat zijn? Maar dat wordt even later duidelijk: het is niemand minder dan Zwarte Piet nummer drie. Die is verdwaald en waart nu op het hoge, koude en winderige dak om. Angstig kijkt hij heel voorzichtig over de dakgoot. Door sommige kinderen wordt hij gemaand om te springen, puur eigen belang natuurlijk, maar anderen, de grote meerderheid gelukkig, heeft meer compassie met de bange Piet. Spreekstalmeester Willem van der Leest is onderwijl druk doende om een reddingsplan op te stellen. Een keukentrapje blijkt niet afdoende en dus moet Willem, niet voor één gat te vangen, rigoureuzere middelen aangrijpen. Hij belt de hulpdiensten, in casu de brandweer en aan zijn lichaamstaal te oordelen zijn die bereid om Piet uit zijn hachelijke positie te komen bevrijden. Ondertussen wordt de situatie van Piet er niet rooskleuriger op, hij raakt steeds meer in paniek en maakt alsnog aanstalten om naar beneden te springen. Dat doet hij gelukkig niet en als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Want plotseling wordt de betrekkelijke stilte in en boven Sumar wreed verstoord door een paar gillende sirene's en verlichten blauwe zwaailampen het decor van huizen en bomen. Met gierende banden rijdt de brandweerwagen, want die is het natuurlijk, met ronkende motor en gierende banden het plein voor De Kamp op. Achtervolgd, dan wel voorafgegaan, door een hele stoet kinderen die geen moment van het spektakel wensen te missen. Als de brandweerwagen vlak naast de Kamp tot stilstand is gekomen en de deuren opengaan, blijken er niet alleen een aantal brandweerlieden aan boord te zijn, 'dressed to the occasion', helemaal in het zwart met echte helmen op het hoofd en met quasi-ernstige blikken, maar daar ergens tussenin schemert ook een in het bisschoppelijke rood-met-goud uitgedoste figuur die verdacht veel lijkt op Sinterklaas. Met hem stappen twee opvallend charmante Pieten uit die als een soort body guards rondom de goedheilig man cirkelen. Maar vanwege de veiligheid hoeft dat niet, demonstranten voor of tegen wie of wat dan ook zijn hier tot nu toe niet gesignaleerd. De brandweerlieden maken korte metten met Zwarte Piet in die zin, dat ze hem binnen een paar minuten uit zijn netelige positie hebben bevrijd en Piet is als een kind zo blij dat hij de stevige Sumarder bodem weer onder zijn sneakers voelt. Sint en de `Pieten zijn ondertussen druk bezig alle kinderen en het omsittend laach te begroeten. Ik weet niet hoeveel foto's er worden gemaakt, maar het moeten er een heleboel zijn.

feest
Dan dirigeert spreekstalmeester Willem iedereen naar binnen waar de grote zaal al in gereedheid is gebracht. Lange tafels met van alles erop voor de kinderen, een fraaie draaistoel voor de goedheiligman. Er wordt gezongen, er kan geknutseld worden en als de Dak-Piet van zijn schrik is bekomen en de kinderen de eerste tekeningen af hebben, komt de Dak Piet met een heuse 'Aufforderung zum Tanz', met andere woorden, hij begint op de dansvloer te dansen en dan heeft hij in no time de vloer dicht bezet met dansende kinderen. En met hem als swingend middelpunt. 'Feest in de tent', dat lijkt zo'n beetje het motto voor dit fantastisch kinderfeest hier in het Sumarder Dorpshuis. Ik ga naar huis, ik moet 'nog een paar' foto's uitzoeken, want onwillekeurig maak je altijd bij dit soort gelegenheden meer, véél meer, foto's dan je van plan was en waar je behoefte aan hebt als illustratie. Maar ik weet nu al dat er wel een paar bruikbare plaatjes bij zijn.

Binne Kramer