20
wo, mrt
6 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Nieuws
GARYP - Mocht u van plan zijn het echtpaar Spoelstra geluk te gaan wensen met hun zestigjarig huwelijksjubileum, geef ik u een goede raad: trek vooral ruim tijd uit om 'even' met de Spoelstra's van gedachten te wisselen. Zo'n gesprekje draait moeiteloos uit op een lange, maar bere-interesssante geschiedenisles. Want de Spoelstra's, zeker als ook nog hun kinderen aanwezig zijn, vullen zonder moeite een halve of zelfs een hele middag met verhalen en wetenswaardigheden. En met Isabella!


Echtpaar Spoelstra zestig jaar getrouwd
Eerst maar even over Isabella. Nee, dit wordt geen scabreuze histoire d'amour, nee, Isabella is de hartsvriendin van Dirk Spoelstra en als ik bij hem en zijn echtgenote Trijntje op visite ben, doet hij mij alle ins en outs over Isabella uit de doeken. Maar wie is die mysterieuze Isabella nu eigenlijk. De meesten van u zijn, statistisch bekeken, te jong om dat te weten, maar Isabella is een autotype. Het is een Borgward Isabella, een auto dus, een Duitse auto. Niet zomaar een auto, nee een hele speciale, eigenlijk een hele beroemde. En ex-garagehouder Dirk Spoelstra heeft er zijn hart aan verpand. Hij vertelt er over in bijna lyrisch proza en als wij, Burgemeester Jeroen Gebben en ik, Isabella mogen bewonderen, behoorlijk gestript nog wel, strijkt de eigenaar liefkozend over de glimmende spatborden. Maar we komen verderop in dit verhaal nog over haar te spreken, over Isabella bedoel ik. Laat ik bij het begin beginnen.
traditieMiddels een persbericht zijn wij van Kanaal 30 op de hoogte gebracht van het feit dat het echtpaar Spoelstra uit Garyp zestig jaar getrouwd is. En volgens een goede traditie gaan wij daar even naar toe, voor een foto en een verhaaltje. Eigenlijk is het mijn pakkie-an niet, ik bemoei me eigenlijk alleen met de sport, maar blijkbaar is er op deze dinsdagmiddag niemand beschikbaar. Vandaar dat ik mij om even voor één meld op Sânhichte nummer 14. Het is even zoeken, zoals in elke buurt waar stevig gebouwd wordt. Maar dan krijg ik een huis in het oog waar een bordje op de garage is gespijkerd. Een bordje met Borgward erop. Hebbes, ik weet dat Dirk Spoelstra een Borgward-adept is. En jawel, als de deur opengaat, staat meneer Spoelstra, Dirk voor intimi en dat is bijna iedereen, keurig in een fraai donkerblauw driedelig pak, in de deuropening. "Moatte jo hjir wêze", vraagt hij met een brede glimlach. "Ja", zeg ik, "ik ha efkes twifele, mar doe't ik dat Borgward-buordtsje seach op 'e garaazje, wie ik wis: hjir is it." Hij lacht: "No kom der dan mar yn." Ik word naar de woonkamer geloodst, waar een uitgebreide 'commissie van in-en-uitgeleide' klaar zit. Ik leg uit wat ik kom doen, maar dat hadden ze al ingeschat. "No, gean sitten. Kofje?" Zo gaat dat hier, je weet meteen dat je van harte welkom bent. Nadat iedereen aan iedereen is voorgesteld komt een gesprek op gang dat niet meer zal stoppen voordat de klok drie uur aanwijst. En als even later ook nog burgemeester Jeroen Gebben zijn opwachting maakt, is de gespreksgroep helemaal compleet. En waar gaat het dan over? Nou, over 'wat wenje jim hjir moai', en natuurlijk over de 'romrofte Fryske trits': "Fan wa binne jo ien, wer komme jo wei en wat die jo heit." Nou, dan ben je even bezig, want Dirk Spoelstra heeft, maar dat komt nog, verstand van auto's, maar hij kan ook meeslepend vertellen. Vooral over vroeger en hij lardeert zijn verhalen met smeuïge anecdotes, af en toe aangevuld of verbeterd door zijn echtgenote. 

Isabella
Maar, ik zit er al op te wachten, al spoedig komt het gesprek op Isabella, zijn 'second love' zeg maar. "Borgwards wiene geweldige auto's, de rop wie dat se nea stikken giene. No ja, dat wie it ferhaal, maar eltse auto giet wolris stikken fansels, it beweegt en draait allegearre en dan slite der ek wol ris dingen. Mar oer it ginneraal mankeerde der net faak wat oan. Dútske Gründlichkeit. Kommersjeel wie dat fansels ek wol in neidiel, minsken moatte sa no en dan ek ris in nije auto keapje, oars kin de makker der net genôch oan fertsjinje. No, eins is Borgward, kinst wol sizze oan syn eigen súkses ten ûnder gien. En dat betsjut dat der net echt in soad geve eksimplaren oer binne, al ha'k grútsjen heard dat ze wer fan plan binne om op 'e nij te begjinnen. Mar it wiene net allinne hiele sterke auto's, mar ek hiele moaie. Echt, benammen dy sportmodellen wiene plaatsjes, ik sil jim strak in pear foto's sjen litte, se diene net ûnder foar de Italiaanske en Ingelse sportweinen kwa model." 

Burgum en Garyp
Dirk Spoelstra is geboren en getogen, 'hikke en tein', in Burgum, zijn echtgenote is een geboren Gariper. Hoe ze 'aan elkaar' zijn geraakt is een verhaal dat Tineke Spoelstra met glimmende pretogen vertelt, haar man valt bij deze informatie zelfs even stil. Dat kost hem moeite, want nu hij eenmaal op zijn praatstoel zit, is hij nauwelijks te stoppen. "Wy hawwe elkoar kennen leard op 'e dyk, de froegere rûnwei om Garyp, dêr rûnen de jonges en fammen elke sneintemiddei, hinne en wer. En dan kamen se elkoar tsjin op 'e helte. No, sa is it gien", vertelt ze met een constante glimlach om de lippen. Ze denkt er duidelijk met veel plezier aan terug. Ik vraag naar haar werkzame leven, zo'n nijvere vrouw zal vast niet werkloos thuis hebben gezeten. "Nei de legere skoalle bin ik meiïen oan it wurk gien, wy hiene thús in bakkerij en dêr koene se wol in pear ekstra hannen brûke. Achterôf ha'k dat wolris spitich fûn, mar sa gie dat yn dy tiid, no is dat hiel oars." Burgemeester Jeroen Gebben is natuurlijk, ook dat is traditie, niet met lege handen naar Garyp gekomen, hij heeft een ingelijste kopie van de officiële trouwakte meegenomen, een cadeautje dat zeer in de smaak valt. En waar hebben we het dan verder over? Nou, over van alles: over de plek waar ze nu wonen de Sânhichte. "In ferkearde namme", volgens een van de kinderen, "it hie eins Sândjipte hjitte moatten, it leit jir in hiel stik leger dan fierderop." We hebben het over het verschil tussen toen, zestig jaar geleden dus en tegenwoordig, het gaat over winters van vroeger, over de Elfstedentocht en uiteraard over auto's. In het bijzonder over Borgwards en Dirk Spoelstra troont mij en de burgemeester mee naar een van de slaapkamers die hij heeft ingericht met allerlei memorabilia van dit automerk. Prachtige foto's van de verschillende types Borgward. We praten hier met een deskundige, maar ook met een echte liefhebber en ook Jeroen Gebben toont zich bijzonder geïnteresseerd. En dus gaan we kijken in de garage waar Dirk Spoelstra een Borgward Isabella heeft staan. Nou, staan, eigenlijk hangen, want de auto hangt zo ongeveer tegen het plafond. Hij wordt naar beneden gedraaid om hem, haar zou je eigenlijk moeten zeggen, goed te kunnen bekijken. Dirk Spoelstra vertelt, legt uit, uit eigenlijk in elke zin zijn bewondering, je zou bijna zeggen liefde, voor zijn oldtimer. Die ligt er wat gestript bij, de motor is er uit gehaald, 'hy makke de lêste tiid wat frjemde lûden' aldus Dirk Spoelstra. Jeroen Gebben wil weten of je nog wel onderdelen kunt krijgen voor dit type auto's, maar: "Dat is gjin probleem, at jo de goede adreskes mar witte", zegt Dirk Spoelstra met een knipoog. Hij zou, dat kun je merken, nog wel uren kunnen en willen vertellen over zijn Isabella, maar de burgemeester kan niet langer blijven. En dus keren we terug in de huiskamer. De burgemeester neemt afscheid, ik blijf nog even zitten, al wordt dat 'even' nog meer dan een uur. "Wy kinne it wol pratende hâlde", vind Dirk Spoelstra en als ook mevr. Spoelstra zich met enige regelmaat in het gesprek mengt, gaat de tijd snel. Dat past volgens Dirk Spoelstra wel bij zo'n jubileum, immers: "Dy tiid fleant foarby, sechstich jier, wer binne se bleaun." Wij filosoferen voordat ik afscheid neem, nog even met z'n allen wat het volgende ijkpunt is voor de echtelieden, we komen uit op 65 of 70, daar worden we het niet helemaal over eens. Of we dan in dezelfde samenstelling zo gezellig bij elkaar zitten is natuurlijk de vraag....           

Binne Kramer