18
wo, sept
2 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Nieuws
SUMAR - De stormbaan is berucht. En dat heeft dit fenomeen overgehouden aan de tijd dat er nog dienstplichtigen waren, jonge mannen die 'onder de wapenen werd geroepen' zoals dat tamelijk bloemrijk heette, maar die dus 'in dienst' moesten. Liefst een jaar lang en sommigen zelfs anderhalf jaar. Niet leuk voor degene die net hun studie hadden afgerond en dus voorlopig niet aan het werk konden. In de opleiding van die diensttijd zat dus die stormbaan en die werd als afschrikkend voorbeeld gebruikt.


Loodzware afsluiter Zeskamp
'Het venijn zit in de staart' is een bekende uitdrukking en die was zaterdagochtend volledig van toepassing op het afsluitende spel van de Zeskamp van het dorpsfeest in Sumar. Niet minder dan een heuse stormbaan kregen de deelnemende stratenteams voor de kiezen, een uitdaging die er niet om loog. Vrijdagmiddag waren er al vijf van de zes onderdelen afgewerkt, maar zoals gebruikelijk werd op deze zaterdagochtend het spel geheel in stijl afgesloten. Voor de goede orde: het was geen stormbaan zoals die bekend is van de militaire opleiding, hier geen betonnen obstakels, geen tijgeren door dikke blubber, geen gehuil van UZI-kogels bij het kruipen onder prikkeldraad door, maar wel loodzware rijplaten die versjouwd moesten worden en als pièce de résistance een traject dat in apenhang moest worden overmeesterd, boven, u kunt het raden, een onvervalste waterbak. En met name die laatste hindernis zorgde voor de nodige problemen bij de deelnemers. Bij apenhang moet je hangend onder een dik touw al sleurend en kruipend naar de overkant en dat vereist kracht in armen en benen. Opgeven kostte straftijd en daarom probeerden alle deelnemers de overkant te halen. En er waren er bij die dat in een stijl en een tempo deden die bewondering wekten en jaloersmakend waren. Maar het meeste en het meest spontane applaus was voor de jongste deelnemers. Maar 'zij die het niet haalden' oogstten bijval, iedereen langs de kant kon met eigen ogen zien hoe zwaar het was.

Binne Kramer