27
do, juni
4 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
BURGUM - BCV pakte zaterdagmiddag op eigen veld drie punten van 'Schlusslicht' Wykels Hallum en deed daarmee prima zaken op de ranglijst. Maar o, o, wat ging het moeizaam en dat had alles te maken met het feit dat de gasten al na veertig seconden op voorsprong kwamen. Pas laat in de tweede kon BCV de wedstrijd laten kantelen en er alsnog een krappe en vooral zwaarbevochten zege uit slepen. Beide ploegen hadden het niet gemakkelijk met elkaar, maar ook en met name met de stormachtige wind.


Wykels verrassen met brutale tactiek
Was het een vorm van onderschatting of hadden de gasten uit Hallum plotseling een complete metamorfose ondergaan. Wie zal het zeggen, maar feit was, dat de Wykels een stuk scherper en gemotiveerder van acquit gingen dan thuisclub BCV. En dat had zo zijn gevolgen, want al na veertig seconden lag de bal achter BCV-keeper Arjen Tolman. Die trof geen blaam, want die blaam was voor zijn complete defensie, die niet adequaat ingreep op de eerste de beste snelle uitval van de gasten. En wat eigenlijk niemand voor mogelijkheid had gehouden gebeurde wél: BCV stond meteen na het begin op een 0-1 achterstand. 'Elk nadeel hep se foordeel', zou JC hebben gezegd, met andere woorden, als je zo vroeg achter komt, heb je nog vrijwel een hele wedstrijd om de schade te repareren. Maar dat ging in deze setting zaterdagmiddag niet zo eenvoudig, want enerzijds was het de tegenstander die de vroege voorsprong als een enorme steun-in-de-rug beschouwde en anderzijds werkte de stormachtige wind die schuin over het kunstgras van het Koningsland gierde, ook niet mee om BCV zijn normale, op combinaties gefundeerde spel, te laten ontplooien. De Wykels probeerden het merendeels met lange ballen van achteruit en daar bleven ze gevaarlijk mee en af en toe zelfs levensgevaarlijk. BCV moest opschalen naar een hoger niveau en elke voetballer weet hoe moeilijk dat is, zeker als de tegenstander er eentje is die niets te verliezen heeft. Immers, Wykels Hallum fungeert als 'rode-lantaarn-drager' in deze tweede klasse I, waar BCV trots lijstaanvoerder is. Voor de Burgumers is het meer dan ooit zaak om kampioen te worden, want dan kan de nieuwe fusieclub, die onder de naam FC Burgum zal gaan spelen, op zaterdag, in de eerste klasse beginnen. Lukt het het duo Bouma&Bouma niet om kampioen te worden, dan moet FCBurgum starten als tweede klasser. Tenminste als ik de uitleg dienaangaande van BCV-preses Dirk van der Woude goed heb begrepen. En eigenlijk zou dat toch wel zonde zijn, in potentie moet FCBurgum op voorhand in staat worden geacht om een rol te spelen in de eerste klasse onder de nieuwe trainer Henk Konings, bepaald geen 'vreemde in Jeruzalem'. Hoe dan ook, BCV moest winnen zaterdag en deed dat uiteindelijk ook, maar echt soepel ging dat niet, de gasten haalden alles uit de kast om die vroege voorsprong in stand te houden. En dat lukte lang, zó lang, dat er langs de kant, waar veel toeschouwers stonden te kijken, zowaar al serieus werd getwijfeld aan het slagen van die 'Wiedergutmachung' van de Burgumer formatie. Coach Jasper Bouma meldde zich meermaals langs de lijn om zijn team bij de les te houden. "Ast ien kear slap begûn bist, is it lestich om dat om te draaien", legde hij de vinger op de zere plek na afloop. "Dan meist bliid wêze datst it yn elts gefal noch kantelje kinst. Earlik sein ha'k der wol efkes oer ynsitten, maar kinst ek sjen dat wy in ploech ha dy't karakter hat, dy't net sa gau opjout. De trije wichtige punten hawwe wy binnen, mar om no te sizzen dat it dik fertsjinne wie, no nee. Wy mochten net mopperje, lit ik it mar sa sizze." En eigenlijk was dat een juiste analyse van de altijd realistische BCV-coach die volgend jaar bij Buitenpost aan de slag gaat.

eerste helft
Eerlijk gezegd was ik helemaal niet van plan om naar welke buitensport dan ook te gaan, immers de vooruitzichten waar het het weer betrof, waren niet echt florissant en om mij helemaal nat en koud te laten worden, lokte me bepaald niet, ik heb 'ôflear hân'. Maar ziedaar, als ik uit sporthal Dúnoard in Houtigehage kom, waar ik heb gekeken naar een korfbalwedstrijd, is het droog. Jawel, dróóg, hoe is het mogelijk. Even sta ik in dubio, ga ik links uit de flank of rechts, met andere woorden: ga ik richting Eastermar of richting Kootstertille. Het wordt het laatste, ik neem de kortste route naar Burgum waar ik weet dat BCV vanmiddag speelt. Ik waag het erop. En achteraf bekeken hoef ik daar ook geen spijt van te hebben, vanwege het weer niet, het blijft droog, maar ook niet vanwege de wedstrijd die ik te zien krijg. Ik zoek een plekje aan de zuidzijde van het veld met een bomen- en een publieksrij in mijn rug. In de eerste helft krijgt ik niet al te veel spectaculairs voor mijn lens, maar dat wordt in de tweede helemaal goedgemaakt als BCV naar mij toespeelt. Waar je gaat zitten als fotograaf is altijd een gok, daarom kies ik vaak voor een plekje ter hoogte van de middellijn, onder het motto dat ik objectief pretendeer te zijn. Maar dat is een smoes, ik wil niet met het gezicht in de zon, dat fotografeert niet fijn en bovendien is een beetje uit de wind zitten wel een stuk aangenamer. Maar zonder de Westermar in mijn rug is aan die kant weinig 'Windschatten' te verkrijgen. En, geloof het of niet, ik zit nog maar pas of Wykels Hallum scoort de 0-1. Veertig seconden volgens mijn eigen tijdwaarneming en dus is de wedstrijd meteen opengebroken, niks kat-uit-de-boom-kijkerij, meteen er vol tegenaan. BCV weet meteen waar het aan toe is, maar de transitie naar een sneller en fanatieker speltype is nog niet zo eenvoudig blijkt, als BCV de schrik van de vroege openingsgoal te boven is gekomen. De thuisclub heeft het niet gemakkelijk met de fanatieke Wykels die de bonus van een snelle voorsprong zo te zien in dank aanvaarden. En waarom zouden ze niet en eigenlijk moeten wij als toeschouwers er ook blij mee zijn, want nu wordt het veel meer een open en dus attractief duel dan dat BCV bij de rust al met de misschien wel verwachte ruime voorsprong de dans zou leiden. Daar is dus geen sprake van, aan het spel is niet te zien dat hier de nummer laatst het opneemt tegen de nummer één. En wie had verwacht dat de Burgumer kampioenskandidaat de schade nog voor de pauze zou hebben gerepareerd, komt bedrogen uit. Want als scheidsrechter Bert Volders, hij fluit prima, voor de rust fluit, staat er nog altijd 0-1 op het scorebord. BCV heeft zich mentaal wel hersteld van die eerste klap, maar het is er nog niet in geslaagd om gelijk te maken. Dat legt uiteraard meer druk op de tweede helft, daarin zal het moeten gebeuren en die druk maakt het extra lastig. Ik ben benieuwd.

tweede helft
Je kunt merken dat ze het er bij BCV in de kleedkamer 'efkes oer hân ha'. Ik ben er uiteraard niet bij geweest, maar ik kan u op een briefje geven dat coach Jasper Bouma 'it ien en oar sein hat'. Hem kennende zal daar geen woord Spaans bij zijn geweest. Je kunt het merken, je kunt het zien en zelfs horen. Dit BCV beseft dat er wat moet gebeuren, het kan toch niet zo zijn dat ze straks naast de titel grijpen door deze wedstrijd te verliezen, nota bene van de nummer laatst. Aan de andere kant heeft Wykels Hallum geen enkele boodschap aan die oerwegingen bij de tegenstander. Die zien met elke minuut die verstrijkt een regelrechte stunt steeds naderbij komen. En ze willen er alles voor doen om die opzienbarende overwinning, of zelfs maar een gelijkspel, uit het vuur te slepen, het zou hun weekend in één keer goedmaken. En die minuten verstrijken snel en hoewel BCV steeds dichter bij een tegentreffer komt, lukt dat voorlopig nog niet. Keeper Robin van der Meer blijkt telkens in laatste instantie een struikelblok van formaat en achter mij slaat bij sommigen de twijfel toe en de roep om met name Yorn Sikkenk neemt forse proporties aan. De supporters zien in hem en Harmen Vlietstra de 'redders-in-de-nood'. Maar coach Jasper Bouma brengt eerst Fedde Durk Kingma in de ploeg voor het nodige doorzettingsvermogen, de ex-Trynwâldster Boy staat er immer om bekend dat hij een ijzeren mentaliteit koppelt aan een portie fysieke kracht die hij niet schroomt om te gebruiken. En als even later Yorn Sikkenk zijn opwachting maakt, brengt dat niet alleen binnen, maar ook buiten de lijnen nieuw elan, nieuw geloof in een goede afloop. En die komt er ook, al moeten we daar lang op wachten. Pas in de slotfase slaagt BCV erin om de wedstrijd te laten kantelen. Wykels Hallum moet zo langzamerhand de tol betalen van die enorme inzet in de eerste en het begin van de tweede helft. Het is CP, dat staat voor Cor Peter, Pander die met een kopbal erin slaagt Robin van der Meer kansloos te laten: 1-1. Maar BCV wil natuurlijk meer, de Burgumers willen, móeten zou je bijna geneigd zijn te schrijven, winnen, elk puntverlies kan in de slotfase van deze competitie 'dodelijk' zijn. Die ijzeren wil om te winnen 'docht eintsjebeslút fertuten'. En eigenlijk, zit ik me te bedenken, is het een vorm van gerechtigheid dat het aanvoerder Roeland Rusticus is die de 'winnende' scoort. Gewoon door te doen wat hij het liefst en ook meestal doet: volhouden, 'oanhâlde as storein'. Het levert hem in een onoverzichtelijke scrimmage een kans op en die laat hij niet liggen: vallend scoort hij de o, zo belangrijke 2-1. En wat is hij, en hij niet alleen, er blij mee. Wykels Hallum komt het compliment toe dat ze blijven proberen om de misschien, vooral gezien de eerste helft, wel verdiende gelijkmaker te scoren. Het komt er niet van en dus wint BCV met 2-1 van Wykels Hallum. Het heeft kracht gekost, deze zege voor de equipe van de firma Bouma&Bouma, maar het is gelukt. Op basis van het credo 'het gaat nu eenmaal om het getal onder de streep' is het uiteraard terecht, maar de objectieve jury die ik in deze kolommen wel eens vaker opvoer, zou waarschijnlijk toch een moment van aarzeling hebben gehad vooraleer de overwinning aan BCV te gunnen. Zo'n wedstrijd was het nu eenmaal. Het publiek, met name natuurlijk het thuispubliek, moest lang geduld oefenen, maar uiteindelijk kregen ze waar ze voor gekomen waren. 

Binne Kramer