27
do, juni
3 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
SUMAR - Bij Suameer O-13 tegen Blauw Wit O-13 zaterdagochtend op sportpark De Heidkamp in Sumar deed aan beide kanten een meisje mee. Op deze leeftijd kan dat, veel meisjes zijn dan net of minstens zo goed als de jongens en deze beide dames maakten op die regel geen uitzondering. Maar groter contrast was bijna niet mogelijk: het Blauw Wit meisje was klein met een pikzwarte paardenstaart, haar Suameer opponente was groot en zij had een helblonde paardenstaart. Voetballen? Beiden zó!


Blauw Wit wint verdiend van prima Suameer
Onder-13 ploegen bestaan meestal voor het grootste gedeelte uit jongens, maar áls er meisjes meedoen, dan zijn die merendeels van de 'hors categorie', met andere woorden: dan kunnen ze bijzonder goed voetballen. En de beide meiden die ik op deze koude en grijze zaterdagochtend op sportpark De Heidkamp in actie zag, bevestigden deze voetbalwet. Het was een wedstrijd die het aanzien zonder meer waard was, tussen twee ploegen die het van puur voetbal moesten hebben. Een attractief duel dus voor het meegekomen publiek. Saillant detail: bij jeugdwedstrijden is bijna altijd publiek, al waren het alleen maar de chauffeurs.... En publiek betekent sfeer en een echte voetbalambiance: leuk om naar te kijken! En deze wedstrijd maakte daarop geen uitzondering, het was aan de koude kant, maar eigenlijk niemand die zich daarover beklaagde. Met andere woorden: beide ploegen zorgden er wel voor dat niemand tijd had om zich te beklagen over het weer. Er gebeurde immers van alles en het was al met al een schouwspel dat de moeite méér dan waard was om naar te kijken. En daar speelden de beide meiden waar ik het in de aanhef over had, een niet onbelangrijke rol in, u mag dat ook vertalen als 'een beslissende rol'. Dat de gasten uit Leeuwarden tamelijk ruim wonnen, het werd uiteindelijk 1-5, was eigenlijk bijzaak, zeker voor de objectieve toeschouwers. En ook de verliezers oogden na afloop niet bepaald aangeslagen, ze hadden hun best gedaan, ze waren onderdeel geweest van een spannende en meeslepende wedstrijd, dus wie zou hen wat kwalijk nemen. Dat gebeurde dan ook niet, meer dan je best kun je niet doen.

eerste helft
Als de scheidsrechter van dienst de wedstrijd op gang heeft gefloten, ontwikkelt zich een duel tussen twee ploegen die kunnen en willen voetballen. Het is al snel duidelijk dat de thuisclub het lastig zal krijgen tegen de gasten uit Leeuwarden. Die voetballen wat makkelijker, het gaat bij hen allemaal  wat soepeler, de combinaties  zien er wat gelikter uit en het opportunisme is wat minder aanwezig. Bij Suameer zit dat element, dat opportunisme dus, er wat nadrukkelijker in, er wordt in feite meer op de fast break gespeeld waarbij dat ene meisje van hierboven, die blonde dus, als diepste spits fungeert. Zij is bovendien snel en heeft een goed schot in de benen, eigenschappen die je als spits heel goed kunt gebruiken. Maar het is uiteindelijk Blauw Wit dat de openingstreffer voor haar rekening neemt. Het is een prima uitgespeelde aanval die wordt afgerond met een even venijnige als goedgeplaatste schuiver, waarop de Suameer-doelman, die het overigens uitstekend doet, geen zicht en dus geen antwoord heeft: 0-1. Meteen daarna is het rust en ik ben eigenlijk wel heel benieuwd of de thuisclub erin zal slagen om de wedstrijd nog te laten kantelen, Blauw Wit heeft in feite deze eerste helft gedomineerd en heeft laten zien dat het in principe de betere ploeg is. Het verschil is niet bijster groot, maar gerekend naar het aantal kansen en het percentage balbezit, zou de voorsprong voor de gasten groter hebben kunnen zijn.

tweede helft
Het tweede bedrijf van dit duel geeft in feite eenzelfde spelbeeld te zien als het eerste: twee goed voetballende ploegen waarvan Blauw Wit toch wel de betere is. De gasten zijn individueel-technisch en team-tactisch 'in control', met andere woorden, ze hebben de wedstrijd merendeels in handen en ze hebben, zoals dat bij onze Vlaamse buren heet, 'het laken naar zich toe getrokken'. Het wordt dan ook al heel snel 0-2 uit een rebound. Dat lijkt de opmaat voor een ruime zege van de gasten, maar als Ammarens, als ik de naam goed spel, er met zo'n speersnelle uitbraak die wordt bekroond met een vliegend schot hoog in de hoek, 1-2 van maakt, lijken er toch weer kansen voor de thuisclub om er méér dan een dikke nederlaag uit te slepen. Maar die illusie wordt spoedig teniet gedaan als Blauw Wit op 1-3 komt. We worden bij die goal vergast op een oogstrelende solo van dat meisje met die prachtige zwarte paardenstaart. Een doelpunt om in te lijsten, om 'duimen en vingers bij af te likken' volgens de al eerder aangehaalde zuiderburen. Deze meid 'kan een beetje voetballen', wat in jargon betekent dat ze over buitengewone kwaliteiten beschikt. Overzicht, ze bestrijkt het hele veld en ze heeft bewegingen in huis waar je koud van wordt. 'In famke mei in fin mear as in bears' noemen wij dat hier te lande. Dan is duidelijk dat dit duel cijfermatig beslist is, maar van dat scenario trekken beide ploegen zich niets aan. Blauw Wit gaat op jacht naar een grotere overwinning, Suameer gaat al even onverdroten op zoek naar een paar treffers om het verschil wat draaglijker te maken. Blauw Wit krijgt haar zin, Suameer moet het met die ene treffer van Ammarens doen. Een vuig rollertje betekent 1-4 en de eindstand wordt bepaald op 1-5, als een striemend harde kopbal uit een corner de Suameer-doelman te machtig is. Een, naar mijn smaak, wat te ruim uitgevallen zege voor de ploeg die zonder meer het meeste recht  kon laten gelden op de zege en dat was Blauw Wit. 

Binne Kramer