16
di, juli
3 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
JISTRUM - Dat er toch wel een behoorlijk verschil kan zijn tussen een eerste team en een tweede team van een andere club, werd zaterdagmiddag bewezen in Jistrum, waar de hoofdmacht met dezelfde naam het opnam tegen het reserveteam van Suawoude. Het werd liefst 9-1, maar wie daaruit zou concluderen dat het een spel van kat-en-muis, dan wel een onvervalste veegpartij was geweest, sloeg de plank mis. Het werd een wedstrijd die het aanzien zonder meer waard was en die op een heel behoorlijk niveau werd gespeeld.


Jistrum op schot tegen Suawoude
Ik had het al een tijdje in de virtuele agenda staan: een bezoekje aan Jistrum om eens te kijken hoe het de ploeg is vergaan nadat die vrijwillig is gedegradeerd naar de reserveklasse. Dat was wegens gebrek aan spelers voor het eerste team en om toch met regelmaat te kunnen blijven voetballen, werd besloten Jistrum 1 terug te trekken uit de standaardcompetitie. En dus kom je dan, meestal noodgedwongen, terecht bij een heel ander soort teams. Zoals in dit geval het tweede van sv Suawoude, maar het kan ook zijn bij bijvoorbeeld Blauw Wit 6, om maar wat te noemen. Maar om even terug te keren naar het begin, ik was al langer van plan om weer eens naar Jistrum te gaan kijken en deze zaterdagmiddag leek daarvoor een uitgelezen mogelijkheid. Bovendien kon ik op deze middag twee wedstrijden bekijken, BCV begon pas om half zeven. En toen het in de loop van de week ook nog prima weer leek te worden, stond mijn besluit vast: ik ga kijken bij Jistrum 1 tegen Suawoude 2. En van die keuze hoefde ik geen moment spijt te hebben. Het was een lekkere pot voetbal met liefst tien(!) doelpunten als garnering. Een wedstrijd waarin van alles gebeurde, die in een hoog tempo werd gespeeld en waarin eigenlijk best wel goed werd gespeeld. Ik heb me in ieder geval geen moment verveeld. Het enige dat bij dergelijke wedstrijd een beetje ontbreekt, is publiek. Ook hier in Jistrum stonden slechts een paar 'hantsjefollen' toeschouwers te kijken. Maar het schitterende weer en het vertoonde spel maakten veel goed. Over dat spel: ik heb eigenlijk niet zoveel gemerkt van het verschil tussen deze reserveklasse en de vijfde klasse waar ik regelmatig kom kijken. Mijn grote vriend Willem neemt de leiding over deze wedstrijd voor zijn rekening en Willem de Vries is een man van 'wysiwyg', oftewel 'what you see is what you get'. Rechttoe rechtaan, geen flauwekul, recht voor de raap, maar ondertussen houdt hij alles strak in de gaten. Aan ervaring ontbreekt het hem niet, hij fluit al ik weet niet hoeveel jaren en ik kom hem nog steeds met enige regelmaat tegen. Zo ook deze middag en de begroeting is nog altijd hetzelfde: "Hé, bisto der ek wer?" Ook in de kantine waar ik me meld is het net of ben ik nooit weggeweest en ook de koffie smaakt nog net zo.

eerste helft
Maar dan wordt het toch tijd om op het veld te gaan kijken. "Mochst wol opsjitte, aanst is it útferkocht", krijg ik met de nodige ironie als goede raad mee naar buiten. Nou, ik kan uitzoeken, het enige waar ik rekening mee moet houden zijn de zon en de wind. Als scheidsrechter Willem  het duel op gang heeft gefloten blijkt dat beide ploegen er zin in hebben, ze komen duidelijk om te voetballen, om er plezier in te hebben. 'Mei nocht en wille', dat is de kwalificatie van dit duel en dat kun je ook merken aan de manier waarop ze met elkaar omgaan. Van enige animositeit is geen sprake, maar dat betekent niet dat het een soft potje 'simmerjûnfuotbal' is, verre van. Het is een pittig duel, maar er wordt niet 'mei it mes dwers yn 'e bek' gespeeld. De wedstrijd gaat aanvankelijk gelijk op, maar naarmate de minuten wegtikken is het de thuisclub die het laken naar zich toetrekt. Jistrum heeft het meeste balbezit, creëert de meeste kansen en het verbaast dan ook niet dat zij de wedstrijd cijfermatig openen. Het is Koop Keizer, ik herinner me hem nog wel als de razendsnelle en beweeglijke spits uit paar decennia geleden, die voor die openingstreffer tekent. Uit een corner schiet hij de bal achter de kansloze Suawoude-keeper: 1-0. We zijn dan exact een kwartier onderweg en we hebben dan als publiek al kunnen constateren dat dit een lekkere pot voetbal is. Er gebeurt van alles, de onderlinge duels zijn pittig, maar blijven zonder meer binnen de grenzen van het betamelijke en dat is niet in de laatste plaats te danken aan het consequente fluitregime van de referee. We moeten er even op wachten, maar als de virtuele klok op 25 staat, zorgt Idsert Radema voor de 2-0, een prachtige curve vanaf de hoekvlag in één keer hoog in de verre hoek. De ruststand wordt bepaald op 3-0 door een treffer van Kor Visser die een prima opgezette aanval uitstekend afrondt. Wat hebben we gezien in deze eerste helft? Nou, twee  prima voetballende ploegen met de thuisclub als meest dominant team, Jistrum oogt wat fitter, wat sneller ook en hun combinaties lopen wat soepeler. Suawoude eist zijn deel van het initiatief wel degelijk op, maar het gaat bij de gasten wat moeizamer, met andere woorden, ze hebben wat meer moeite om de bal in de  zestien te krijgen. Het spel speelt zich merendeels af op de helft van Suawoude en dus zullen de gasten er in de tweede helft alles aan moeten doen om de bakens te verzetten. Maar of ze daar in slagen? Ik heb er toch wel een hard hoofd in moet ik zeggen.

tweede helft
We zijn koud, nou ja, koud, het moet hier boven de twintig graden zijn, op weg in dit tweede bedrijf, als Jelmer Lanting er met een schitterende stift 4-0 van maakt. En als nog geen twee minuten later Koop Keizer met een listig schuivertje opnieuw de Suwâldster doelman klopt, is het 5-0 en kun je constateren dat het niet meer spannend zal worden. Maar dat betekent geenszins dat het duel doodbloedt, dat het een klassiek nachtkaars-verhaal gaat worden. Suawoude blijft proberen om in ieder geval die hatelijk grijnzende nul van het scorebord te vegen, maar vooralsnog is het Jistrum dat de lakens uitdeelt. Het is opnieuw Koop Keizer die, nu met een listig lobje, opnieuw scoort: 6-0. Dan blijft het een hele tijd 'droog', er wordt wat gewisseld onder het motto 'iedereen moet meedoen' en in die nieuwe samenstelling heeft met name Jistrum wat moeite om de draad weer op te pakken. Pas in de slotfase zet de thuisclub nog even vol aan en dat levert in de 40ste minuut de 7-0 op door een 'Sonntagschuss' van Koop Keizer die met de nodige 'meeval', de bal wordt onderweg van richting veranderd, de bal in de goal ziet verdwijnen. Sake Westerhof zorgt voor de 8-0, ook al zo'n prachtig schot hoog in de kruising en het is Jorrit Posthumus die de 9-0 op zijn naam schrijft.  En dan gebeurt waar ik stiekem op zit te hopen: Suawoude redt de spreekwoordelijke eer door de 9-1 aan te laten tekenen, het is Johan van der Wal die zijn krabbel eronder zet. Dat is tevens de eindstand en dus wint Jistrum ruim en verdiend van Suawoude 2 in een wedstrijd die het aanzien zonder meer waard was.

Binne Kramer