26
wo, juni
5 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
GARYP - Het moet even geleden zijn dat er zoveel publiek was bij een competitiewedstrijd van V en V. Maar die grote belangstelling had natuurlijk alles te maken met het feit dat tegenstander Rottevalle deze zaterdagmiddag kampioen kon worden. Maar dan moest er wel gewonnen worden en dus stond er het een en ander op het spel. Daar kwam nog bij dat zelfs V en V een, zij het theoretische en dus kleine, kans had op de titel. V en V had bovendien het goede gevoel van een periodetitel als steun in de rug.


Gierende zenuwen bij koploper
Het was zaterdag een tamelijk ingewikkelde situatie, immers, er konden maar liefst vier en misschien zelfs vijf ploegen kampioen worden in de vierde klasse B. En twee daarvan, V en V en Rottevalle speelden ook nog eens tegen elkaar. Genoeg ingrediënten voor een spannende en meeslepende pot voetbal en dat werd het ook daar in Garyp, het talrijke publiek kreeg waar voor z'n geld en met name in het slot van de ontmoeting toen V en V terug in de wedstrijd kwam die op 0-2 in feite beslist leek, liepen de emoties hoog op, het werd af en toe zelfs hectisch. Gelukkig waren er aan beide kanten genoeg mensen die hun kalmte bewaarden en dus bleef het bij wat verbale en een enkele fysieke schermutseling. Dat V en V het lastig zou krijgen was op voorhand al duidelijk, Rottevalle was immers niet voor niets koploper, maar dit soort wedstrijden verloopt nu eenmaal lang niet altijd via de normale wetten van het voetbal. Met andere woorden, in competitiewedstrijden kan veel, in kampioenswedstrijden kan alles. We kregen in ieder geval een wedstrijd te zien met alles erop-en-eraan, spanning, hectiek, emotie, strafschoppen en noem maar op. Genoeg voor een middag uiterst amusant voetbal, niet echt hoogstaand, maar er was was niemand die daarop lette. Rottevalle won uiteindelijk nipt, maar verdiend en werd dus kampioen. Het zal eerst in Garyp en later in Rottevalle ongetwijfeld 'nog lang onrustig zijn gebleven'.

druk
Ik verwacht de nodige drukte en zo groot is het parkeerterrein van het Gariper sportcomplex nu ook weer niet en dus ga ik vroeg 'dy kant op'. Het valt mee, ik kan mijn auto nog kwijt en hoef niet ver te lopen. Ik word ontvangen zoals ik dat hier gewend ben, door Pieter van Keimpema en zijn eerste vraag verrast ook al niet: "Kofje?" Ik wijs hem aan waar ik ga zitten en hij belooft langs te komen, mét koffie. Het is om het veld al redelijk druk, een heleboel Rottevalle-supporters zijn blijkbaar met de bus gekomen die prominent voor het Geahûs staat geparkeerd. Of misschien was die bus voor de spelers om te voorkomen dat ze, nadat ze de voor het grijpen liggende titel zouden hebben gewonnen en gevierd met een paar flesjes heerlijk helder, in hun auto terug zouden moeten naar Rottevalle. Dan is dit natuurlijk een veel betere oplossing. Maar ja, het is ook een beetje de goden verzoeken natuurlijk, en voetballers zijn nu eenmaal behoorlijk bijgelovig. Hoe dan ook, de sfeer is er al rond het veld en het weer werkt ook nog eens mee, het is droog, niet al te koud en de zon schijnt regelmatig. 'It kin heve'!

eerste helft
Ik zit tussen de beide dug outs in, niet zozeer vanwege de vermeende objectiviteit, maar meer omdat ik op die manier het commentaar van beide banken luid en duidelijk meekrijg en daar willen nog wel eens gevleugelde, dan wel gepeperde, uitspraken bij zitten. Rottevalle is de favoriet, je staat niet voor niets bovenaan natuurlijk, maar V en V is duidelijk niet van plan op voorhand mee te werken aan een feestje van de gasten. Die staan, dat is duidelijk te zien en te horen, stijf van de zenuwen, je zou voor minder natuurlijk. Achter mij staat een behoorlijk contingent Rottevalle-supporters en die zijn, zoals het fanatieke aanhangers betaamt, heerlijk ongenuanceerd. Op een enkeling na, ik schat hem, te horen aan zijn stem, op iets over de zestig en hij brengt af en toe de nodige nuancering aan. Ik kan niet achter mij kijken zonder een ernstige verdraaiing van mijn nek en dus moet ik afgaan op het verbale gedeelte van het commentaar. Elke beslissing van de scheids, een tamelijk jonge man die het lang niet slecht doet in mijn optiek, wordt nadrukkelijk becommentarieerd, positief als hij voor de gasten fluit, negatief als het omgekeerd is. Zoals gezegd, een tussenweg is er niet, de nuance ontbreekt, maar het is eerder vermakelijk dan hinderlijk. De gasten zijn wel het meest aan de bal, hebben ook duidelijk meer potentie dan de thuisclub, maar die verzet zich met hand en tand en is zicht- en hoorbaar niet van plan om zich naar de slachtbank te laten leiden. Dat levert een spelbeeld op dat het moet hebben van de onderlinge strijd, van pittige duels dus en daarin is V en V zeker niet de onderliggende partij. Rottevalle zal het moeten hebben van de lange ballen die vanaf het middenveld naar voren worden geschoten onder het motto 'op hoop van zegen' of, zoals dat ook wel heet 'god zegene de greep', puur opportunisme dus. Het blijft spannend en attractief, maar echt goed voetbal is er vooralsnog niet bij. Jammer voor degenen die daarvoor gekomen zijn, maar die liefhebbers zijn, vrees ik, verre in de minderheid. 

voorsprong
We schrijven de 30ste minuut als Rottevalle alle schikgodinnen méé krijgt. De scheidsrechter ziet een overtreding binnen de zestien die alle aanhangers van de gasten wél en alle V en V-adepten níet zien. Maar omdat de VAR een vrije middag heeft, gaat de bal dus onherroepelijk op de stip en hoewel de V en V-keeper de penalty nog toucheert, is het even later wel degelijk 0-1. "Dikke stip", luidt het verdict achter mij. "Liket nearne nei", klinkt het net zo gedecideerd aan mijn linkerkant. Daar, maar dat had u al begrepen, huist de V en V staf. Nog niet zoveel aan de hand natuurlijk, V en V heeft nog genoeg tijd om de schade te repareren. Het perspectief wordt anders als het nog voor de rust 0-2 wordt als de V en V defensie niet adequaat ingrijpt.

tweede helft
Ik blijf zitten, het is hier prima uit te houden en ze brengen me de koffie hier op het veld, tot verbazing van de paar Rottevalle-supporters die zijn blijven staan, omdat ze het in de kantine te druk vinden. "Giet dat hjir sa?", vragen ze mij, "no moatte jo wol in posityf stikje skriuwe tink?" Ik leg ze uit dat zoiets niet aan de orde is, niemand die mij wijst op de 'plicht' om subjectief te oordelen. "Moai baantsje, altyd foaroan, kofje gratis en nei ôfrin bitterballen tink? En smyt it ek noch wat op?" 'Besteklik praat' dus en zo gaat de pauze snel voorbij. Ik ben benieuwd wat het tweede bedrijf gaat brengen, deze wedstrijd is, denk ik, nog niet gespeeld, ik verwacht van V en V nog wel het nodige van mannen als Joeke de Vries, Harmen van der Bij, Pieter Bijlsma en Berend Wijmenga. Maar in de eerste helft is V en V eigenlijk niet toegekomen aan aanvallen van enige importantie en er zal dus iets moeten veranderen, de thuisclub zal meer risico moeten nemen. Coach Harry Beintema, hij staat en zit zo'n beetje naast mij, zal zijn ploeg dat op zeker ook hebben voorgehouden. En inderdaad neemt V en V in dit tweede hoofdstuk in ieder geval een deel van het initiatief in handen. De wedstrijd versnelt, de persoonlijke duels worden pittiger, vinniger ook en soms zelfs venijniger en dat betekent dat de scheidsrechter van dienst aan de bak moet. 'Goede raad' krijgt hij voldoende vanaf de zijkant, maar zoals meestal kan hij daar niet veel mee als hij 'de tsjerke yn 'e midden hâlde wol'. Voor de wedstrijd zou het prima zijn als V en V in elk geval zou scoren om de spanning erin te houden en mijn wens wordt verhoord als we een kwartier bezig zijn. Dan wijst de ref opnieuw naar de stip en opnieuw zorgt die penalty niet alleen voor een treffer, maar ook voor veel commotie, al zijn de rollen nu omgedraaid. Een strafschop is een klusje voor Berend Wijmenga, ooit omgedoopt tot 'Bomber fan Garyp' naar analogie van Gerd Müller, vanwege zijn verwoestend harde schoten. Ook deze keer is hij trefzeker, de Rottevalle-goalie zal 's avonds hoogstens nog de irritante fluittoon van een kiezelhard schot in de oren hebben. Maar het is wel 1-2 en daarmee is de spanning volledig terug. Bij Rottevalle slaat de onzekerheid toe en af en toe escaleert die in een vorm van tactische paniek. Op die momenten krijgt V en V de gelegenheid om toe te slaan en de gelijkmaker te scoren, maar zover komt het net niet. Maar de zenuwen gieren bij de gasten wel degelijk door de kelen en af en toe treden spelers en toeschouwers verbaal 'buiten hun oevers'. Uit de hand loopt het niet, er is bij beide ploegen genoeg gezond verstand aanwezig om de zaak 'del te bêdzjen'. V en V probeert het met alle middelen, maar de gelijkmaker valt niet en als de scheidsrechter, véél te laat naar de smaak van het Rottevalle-publiek, eindelijk affluit, is het feest. Achter mij gaan ze uit hun dak, vóór mij vormt zich spontaan een cluster van spelers, staf en publiek. Een eindje verderop zijn de V en V-spelers op het gras neergezegen en als uit het niets verschijnen er in de meeste handen kleine bruine flesjes. Plotseling is van enige animositeit tussen beide ploegen geen sprake meer, het 'alle Menschen werden Brüder' is van het veld af te scheppen. V en V-coach Harry Beintema bekijkt het allemaal lichtelijk peinzend. Maar hij blijft realist: "Rottevalle hat fertsjinne wûn, lit dat dúdlik wêze. Mar it ferskil wie net echt grut, wy hawwe nei fermogen spile, al ha ik V en V wol ris better spyljen sjoen. Mar yn dit soarte fan wedstriden kin der fan alles barre. Sjoch, wy moasten ek net te gek dwaan fansels, wy moatte oare wike wer yn de neikompetysje, dus oan blessueres hiene wy neat. Spilers als Harmen van der Bij en Pieter Bijlsma kinne wy eins net misse. Us doelstelling fan te foaren wy om ús te handhavenjen en sjoch no ris wêr't wy steane, mei boppe-yn en sels yn de neikompetysje. Eins kinne wy net oars as tefreden wêze, wy hawwe in prima seizoen draaid." Aldus de V en V -coach na afloop. Hij kan inderdaad met een goed gevoel terugkijken op dit seizoen en wie weet, komt er nog een kers op de taart, het is per slot van rekening voetbal...

Binne Kramer