10
di, dec
3 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
EASTERMAR - Stel dat de junioren van Easter-/Sumar dinsdagavond op het eigen sportcomplex ruim, nulletje of negen om het beeld te bepalen, hadden gewonnen van tegenstander SCHeerenveen, de beloften van de profsectie zeg maar. Dan zou iedereen de wenkbrauwen hebben opgehaald, 'dit kin dochs net?' Nou, het kon ook niet. Het onderlinge duel was een pure demonstratie van de klasse van de aankomende profvoetballers. En het werd een feestje, een 'Augenweide' voor het redelijk talrijke publiek.


'Wat kinne dy mantsjes fuotbalje!'
Op deze schitterende dinsdagavond werd in Eastermar een wedstrijd gespeeld in het kader van het jubileum van vvEastermar en die ontmoeting ging tussen, let wel, de O-19 van Eastermar/Sumar en de O-17 van SCHeerenveen. Een leeftijdscategorie verschil dus. En toch verzuchtte een toeschouwer al na een klein kwartier: "Se hiene better de O-13 stjoere kinnen." Nee, dat was niet sneu bedoeld, de supporter gaf eigenlijk alleen maar aan wat iedereen met eigen ogen had kunnen zien, namelijk dat de beloften uit het Friese Haagje een forse maat te groot waren voor het jongfolk uit Eastermar en Sumar. Voor het goede begrip, ook dat is geen 'samengeraapt zootje' om het wat oneerbiedig te zeggen, het is een prima ploeg, maar tegen het technisch en tactisch geweld en vooral vernuft van de pompeblêdenploeg, die overigens in FCBurgum-blauw speelde, was de thuisclub bij lange na niet opgewassen. Was het dus, ook gezien de uitslag, een saaie veegpartij waarbij Eastermar/Sumar alle hoeken van het perfect geschoren veld kreeg te zien? Nou nee, dat zeker niet en er waren ook bij het publiek geen kritische of sarcastische  geluiden te horen, ook niet toen met name in de eerste helft de score en daarmee de marge razendsnel opliep. Eigenlijk stond iedereen met bewondering te kijken naar de gasten die een vrijwel vlekkeloze show weggaven, maar dan zonder enige vorm van ongepaste superioriteit, zonder ook maar een sprankje arrogantie. Wat verder opviel was de discipline van de toekomstige profs, geen gepraat tegen de scheids en ook geen uitzichtloze solo-acties. Eigenlijk was het voor in ieder geval de objectieve, maar toch eigenijk ook wel de thuissupporters, een feestje om naar te kijken.

schitterend
Het weer is ronduit schitterend als ik naar Eastermar rijd, een ritje van nog geen tien minuten, maar wel door een prachtig landschap, al mis ik node die statige hoge bomen langs dat rechte stuk weg. Waarom die allemaal het loodje hebben moeten leggen, is mij nog steeds niet duidelijk. Bomen zijn er om sportpark Burgerkamp heen genoeg, al hebben we die luwte op deze fraaie avond niet echt nodig. Het is al behoorlijk druk, veel voetballiefhebbers willen de aanstaande profs uit Heerenveen wel eens in levende lijve aan het werk zien blijkbaar. Ik ook, zo vaak doet z'n gelegenheid zich niet voor. Ik word ontvangen door Wijbe Postma, hij heeft me ook even nadrukkelijk als vriendelijk uitgenodigd, hij zorgt ook voor de koffie. In het middenvan de kantine 'troont' preses Dries van der Ploeg en dat betekent dat we aan gespreksstof geen gebrek hebben.  SCHeerenveen heeft ook nogal wat publiek meegenomen, merendeels 'heiten en memmen', zo te zien. Beide ploegen zijn inmiddels aan het warmdraaien, al moet u dat warm met een korreltje zout nemen, het is nog altijd dik boven de twintig graden. Ik zoek een plekje halverwege het veld, veel keus heb ik niet met de al redelijk laagstaande zon. Maar eerst moet er op verzoek een elftalfoto worden gemaakt, eerst een van beide ploegen apart en dan 'tutti gruppi', geen probleem, blauw en geel zijn mooie kleuren voor een foto en deze jongens willen best luisteren naar een milde vorm van regie van de kant van de fotografen. Als deze rituelen plaats hebben gevonden kunnen we beginnen. Ik ben benieuwd.

eerste helft
We hoeven niet lang te wachten op het beeld van deze wedstrijd, het zijn de gasten die meteen het initiatief in handen nemen en Eastermar/Sumar vrijwel vastzetten op de eigen helft. De klok staat op vijf minuten als dat overwicht de openingstreffer oplevert. De 0-1 komt voort uit een scrimmage en op de daaruit voortvloeiende schuiver is keeper Max Dam  kansloos. Deze Max Dam zal zich overigens ontwikkelen tot een van de beste spelers van Eastermar/Sumar. Nog geen twee minuten later is het al 0-2 middels een even zuivere als venijnige schuiver in de verre hoek. De 0-3, we zijn dan precies een kwartier bezig, is een regelrechte beauty: een oogstrelende slalom, afgerond met een vlijmscherpe schuiver. Achter mij wordt al met enige verwondering gereageerd: "Wat kinne dy mantsjes fuotbalje." En dat kan ik alleen maar beamen, 'hjir rint foar in pear sinten' aan talent, zoals ze dat hier in de wâlden plegen te zeggen. Het is natuurlijk ook een team dat samengesteld is uit de beste jeugd van zowat heel Fryslân en daar kun je als dorpsteam natuurlijk nooit aan tippen. Maar iedereen is het erover eens dat dit een feestje is om naar te kijken, het is voetbal van een andere orde, dit is de crême de la crême van het Friese jeugdvoetbal, hier lopen jongens rond 'mei in fin mear as in bears', dit is 'hors categorie'. 

beslist
Na die 0-3 is al wel duidelijk dat het niet meer spannend zal worden, het is alleen de vraag of de thuisclub erin zal slagen die toch wel wat hatelijk grijnzende nul van het scorebord te vegen. En ondertussen gaan de gasten gewoon door met voetballen, maar ook met scoren. Bij de 0-4 gaat de defensie van Eastermar/Sumar gruwelijk in de fout en de 0-5 is een spectaculair harde pegel die via de onderkant-lat in de goal terecht komt. Het halve dozijn, we zijn dan precies een half uur aan het voetballen, wordt volgemaakt door een prachtige vrije trap schuin voor de goal waarop keeper Max Dam geen zicht en dus ook geen antwoord heeft: 0-6. Nog voor scheidsrechter Jo Hoekstra, hij heeft geen enkele moeite met dit uiterst sportieve duel, voor de rust fluit, wordt het nog 0-7, middels een van de meest geslaagde en fraai uitgevoerde aanvallen van SCHeerenveen, het is er één over vier schijven die geheel in stijl wordt afgerond. Saillant detail: in de 43ste minuut schiet de thuisclub voor de eerste keer op goal. Om maar aan te geven hoe de krachtsverhouding is tussen deze beide ploegen.

tweede helft
Een blik op de kantine leert dat het daar bommetje vol is en dus blijf ik op het veld, met dien verstande, dat ik achter de Eastermar/Sumar goal ga zitten. "At jo goals sjen wolle moatte jo nei de oare kant", probeert een toeschouwer mij op het verkeerde been te zetten. Hij, kennelijk een Heerenveen-supporter, bedoelt het waarschijnlijk ironisch, of hij weet niet dat er na de rust van helft gewisseld wordt... Deze tweede helft geeft toch een wat ander beeld te zien dan de eerste. De doelpunten vallen nu niet meer als rijpe appelen en het balbezit is ook wat 'eerlijker', zeg maar 'ik een beetje meer als jij', verdeeld. Met andere woorden, het lijkt nu toch wat meer op een wedstrijd en dat zal, vermoed ik mede te wijten/danken zijn aan het feit dat bij SCHeerenveen ook de reserves hun speeltijd krijgen. Niet dat die veel minder zijn, maar zo soepeltjes als in de eerste helft loopt het nu toch niet meer. We moeten zelfs wachten tot de 74ste minuut eer er opnieuw gescoord wordt. Het wordt 0-8 en dat lijkt de eindstand te worden. Maar in de blessuretijd wordt het alsnog 0-9, als een verdwaald schot keeper Max Dam te machtig is. Daarvoor heeft de doelman van de thuisclub zich al onderscheiden met een serie fraaie reddingen, waarbij hij zo nu en dan 'Kopf und Kragen' riskeerde. Hij wordt 'man of the match' van de thuisclub, al moet ik daarbij bekennen dat ik in de jury zit. Sterker nog, ik bén de jury... Al met al een lekkere voetbalavond, gezegend met schitterend weer en al even fraai voetbal. En die uitslag, ach, een kniesoor die daarop let. 'Der moat ferskil bliuwe netwier'?

Binne Kramer