16
ma, dec
2 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Voetbal
BURGUM - In het begin leken de beide ploegen, FCBurgum O-9 en de epigonen van Blauw Wit'34, aan elkaar gewaagd en leek de wedstrijd vrijwel gelijk op te gaan. Maar toen er een gaatje viel in de score, waren het de gasten die meer en meer het laken naar zich toe trokken. Dat resulteerde uiteindelijk in een 2-8 overwinning voor de Leeuwarders, een uitslag die misschien lichtelijke geflatteerd was, maar die aan de andere kant recht deed aan de krachtsverhoudingen binnen de lijnen.


Blauw Wit wint op efficiëntie van FCBurgum
Het was al met al een uiterst bezienswaardige wedstrijd, zaterdagmorgen op het Koningsland in Burgum tussen de JO-9 teams van de plaatselijke FC en het bezoekende Blauw Wit'34 uit Leeuwarden. Bezienswaardig in die zin, dat beide ploegen aantoonden prima te kunnen voetballen en er volgens de regelen der kunst een uiterst sportief duel van maakten. Leuk om naar te kijken, ook al omdat er de nodige goals te bewonderen waren. Bewonderen inderdaad, want een aantal van die in totaal tien treffers was rijp voor de kwalificatie 'fraai'. Bovendien waren er legio kansen, maar aan beide kanten stond een keeper tussen het aluminium die van wanten wist. Aan Burgum-zijde was dat Steffen Dijkman, inderdaad, de zoon ván. Van Bert Dijkman dus, zo ongeveer keeper van professie en vallend in de 'hors categorie', waar het doellieden betreft, zowel op het veld als in de zaal. En als de voortekenen niet bedriegen, heeft ook zoon Steffen keepers-genen, met andere woorden: 'hy hat it net fan frjemden'. "Mar hy moat noch wat mear ite, hy moat noch wat groeie, hy kin noch net by de latte, by hege ballen hat 'er in probleem", aldus zijn vader. Niettemin liet zoonlief zien dat hij uit het echte keepershout is gesneden. Maar hij vond aan de overkant van het veld in de Blauw Wit doelman op z'n minst zijn gelijke. Nee, aan beide Torwarten kon het niet liggen deze ochtend. En omdat ook aan getalenteerde veldspelers aan beide kanten geen gebrek was, werd dit een duel dat er zijn mocht, met uiteindelijk de gasten als terechte winnaars. En niet alleen terecht vanwege het feit dat ze de meeste doelpunten achter hun naam kregen, maar zeker ook vanwege hun iets betere spelopvatting, hun veldbezetting en hun vermogen om elkaar in de combinaties keer op keer te vinden.

eerste helft
Het is prachtig weer, weer even heel wat anders dan het sombere beeld dat we de afgelopen dagen van de wereld om ons heen kregen voorgeschoteld. De zon schijnt uitbundig, het is alleen een beetje aan de heel frisse kant. Maar omdat er weinig wind staat, voelt het allemaal wat minder koud aan. Ik steek mijn licht eerst maar even op in het administratieve centrum van FCBurgum, gehuisvest in een deel van de vroegere BCV kantine. Daar is een programma met tijden en veldnummers en bovenal, daar is koffie-met-besteklik-praat. Nooit weg natuurlijk op zo'n vroege zaterdagochtend. Als ik door het raam een Blauw Wit ploegje van jeugdige voetballers richting veld zie lopen, 'wurdt it myn tiid'. Op het betreffende veld zijn de beide teams, FCBurgum O-9 en de equivalenten van het Leeuwarder Blauw Wit '34, al aan het warmdraaien en ook scheidsrechter Ate Ritsma inspecteert het veld, schudt even de handen van de beide coaches. Die van FCBurgum zullen we veder nauwelijks horen, die van Blauw Wit des te meer, twee manieren van coachen van een jeugdploeg dus. Het is maar waar je voor kiest, op de wedstrijd heeft het meestal niet veel invloed. Ik ben jarenlang, in een grijs verleden weliswaar, coach geweest en zei altijd: "Jonges, dêr stiet de goal fan de tsjinstanners, dy oare is fan ús, yn dy earste moatte jim skoare, by de oare moatte jim net te faak komme. Súkses!" Natuurlijk lukte dat niet altijd, maar dat was niet belangrijk, 'at se mar wille hiene'. Als de ref van dienst, Ate Ritsma, hem is deze taak op het lijf geschreven, hij weet waarvoor hij is ingehuurd deze ochtend, de wedstrijd heeft laten beginnen, lijkt het er aanvankelijk op dat beide ploegen aan elkaar gewaagd zijn, technisch en zeker ook tactisch. Het spel golft op en neer, het tempo ligt hoog en beide ploegen krijgen de nodige kansen. Het zijn de gasten die het bal openen uit een rebound, maar lang hebben ze daar geen plezier van, FCBurgum, in de persoon van Milan van der Heide, zorgt voor de gelijkmaker na een fraaie actie: 1-1. Blauw Wit laat zijn suprematie gelden door er eerst 1-2, daarna 1-3 en 1-4 van te maken en dan kijkt de thuisclub tegen een toch wel serieuze achterstand aan. Youri Stelpstra maakt er weliswaar 2-4 van met een schuiver in de verre hoek, vlak voor de rust, maar het gat dichten is er nog niet bij.

tweede helft
In de tweede helft speelt Blauw Wit in mijn richting en dat betekent dat ik een fraai inkijkje krijg in het combinatievermogen van de gasten. FCBurgum probeert wel wat terug te doen, maar de schoten zijn te haastig en dus te onzuiver en bovendien is die keeper van Blauw wit voor geen kleintje vervaard. Zijn collega aan de andere kant heeft het een stuk drukker en hij kan zich uitleven. Maar bij de gasten zijn een paar slimmeriken die donders goed in de gaten hebben dat Steffen Dijkman het lastig krijgt als de schoten hoog in de beide hoeken zijn gericht. Maar ook uit andere situaties zijn de Leeuwarders efficiënter, met andere woorden, ze hebben minder kansen nodig om een doelpunt te maken. En zo kan het gebeuren dat Blauw Wit in dit tweede bedrijf uitloopt naar uiteindelijk 2-8. Stuk voor stuk fraaie doelpunten, al is de marge toch wel lichtelijk geflatteerd, qua voetbal was het verschil niet echt zo groot. Aan de andere kant moet je constateren dat de overwinning terecht is, Blauw Wit was de betere ploeg. FCBurgum hoeft zichzelf echter niets te verwijten en coach Johan Stelpstra doet dat dan ook niet, aan de wat wreed uitgevallen cijfers kan hij uiteraard niets veranderen, maar zoals het een goede jeugdcoach betaamt, legt hij de nadruk op de dingen die goed gingen. In de 'nastoot', het traditionele penaltyschieten, kunnen beide ploegen, maar vooral de beide keepers, nog even laten zien wat ze aan traptechniek en aan atletisch vermogen, de keepers vooral, in huis hebben. En dat is, gelooft u mij, niet gering!

Binne Kramer