13
do, dec
2 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Korfbal
TYTSJERK - In een kwalitatief heel behoorlijke en spannende wedstrijd won Drachten zaterdagmiddag in Tytsjerk nipt van De Wâlden. Het duel, gespeeld onder voor deze tijd van het jaar uitstekende omstandigheden, was eigenlijk constant spannend, grote gaten kon Drachten, dat eigenlijk steeds de dans leidde in Tytsjerk, niet schieten in het zich manmoedig verzettende De Wâlden. Pas in de ultieme slotfase, na 17-18, konden de gasten doordrukken naar 17-20 en dat bleek even later ook de eindstand.


De Wâlden en Drachten vrijwel gelijkwaardig
Van te voren werd Drachten door de meeste deskundigen als de sterkere en betere ploeg gezien in de wedstrijd zaterdagmiddag in Tytsjerk tegen De Wâlden. De Trynwâldsters zijn vorig seizoen gedegradeerd en ze zijn bovendien twee essentiële krachten kwijtgeraakt, schutter 'par excellence' Johan Linthof en zijn vrouwelijke evenknie Sjieuwke van der Veen. Linthof kampt met een aandoening in zijn wervels en Van der Veen is zwanger. Dat laatste is uiteraard van een heel andere orde, maar al met al heeft dat de ploeg van Sake Koelma al heel wat doelpunten gekost, belangrijke doelpunten, ook zaterdag miste De Wâlden hun inbreng node. Maar het is zoals Sake Koelma ooit zei: "Je moet het doen met de spelers die je hebt, degenen die er niet bij zijn daar heb je niets aan." Zaterdag tegen Drachten kon De Wâlden lang bijblijven, in feite waren de Trynwâldsters gelijkwaardig gedurende meer dan driekwart van de wedstrijd en pas in de slotfase konden de gasten het duel in hun voordeel beslissen. Achteraf bekeken betekende de gemiste strafworp op de stand 17-19 de definitieve beslissing. Als Bareld Bos raak had geschoten vanaf de stip, iets wat hij normaliter 'mei ien hân yn 'e bûse' doet, had deze wedstrijd misschien een andere afloop gehad. Misschien, want zekerheden zijn schaars in sportwedstrijden en dus ook in korfbal. En dat het nu juist Bareld Bos moest zijn, immers hij is de coming man om dit team van De Wâlden bij de hand te nemen. Hij heeft er de korfballende en leidinggevende capaciteiten voor en ook de mentale instelling. Voor de goede orde: dat is mijn persoonlijke mening, er zullen vast deskundige waarnemers zijn die er anders over denken. Hoe dan ook, De Wâlden verloor in die laatste zeven minuten deze wedstrijd en dat was niet echt onverdiend, maar het was ook niet een 'appeltje-eitje-verhaal'.

prima
Aan de omstandigheden kan het niet liggen op deze  zaterdagmiddag in oktober: het is droog, de zon laat zich regelmatig zien en tussen 'de mânske ikebeammen' van het Tytsjerkster sportveld is de wind nauwelijks van invloed. Het vaste publiek heeft zich alvast genesteld langs de kant, de scheidsrechter is er, ik kan zijn naam niet gewaar worden, maar hij komt uit Amsterdam en heeft vrouw en hond geposteerd langs de lijn, en dus kunnen we beginnen. Ik begroet even wat oude kennissen uit Drachten, toen wij nog een Ledenkrant hadden, kwam ik zo'n beetje in de hele regio Fryslân en daar heb ik heel wat contacten aan overgehouden. Wat mij betreft waren dat 'gouden tiden'. Het zijn de gasten die het bal openen, maar binnen een minuut is het Bareld Bos die De Wâlden op gelijke hoogte schiet: 1-1. Daarmee is de toon gezet, beide ploegen combineren soepel en hebben niet al te veel moeite om de kansen af te ronden. Na een minuut of tien is al wel duidelijk dat er niet echt veel krachtsverschil is en het lijkt erop dat dit best eens een spannende ontmoeting kan worden. Het staat dan 4-4 en dat geeft de verhoudingen wel zo ongeveer weer. Het regent niet echt treffers, daarvoor wordt er te strak verdedigd aan beide kanten, maar er wordt prima gekorfbald, al mis ik een beetje de brille in de aanvallende acties, ik mis de vonken die ik er hier meer dan eens vanaf heb zien vliegen. Maar dan kan nog komen uiteraard. Tien minuten later zijn het de gasten die leiden, zij het met een minimale marge: 6-7. Een strafworp van Bareld Bos betekent 7-7 en als het bij rust 9-10 staat, is duidelijk dat er nog van alles mogelijk is. Na de thee, van voorzitter Lucas Talsma in eigen persoon, wordt het redelijk vlot 12-13 en dat betekent dat de spanning er volop in blijft. De marge blijft beperkt, maar dat gat kan De Wâlden niet dichten, telkens als de thuisclub dichterbij dreigt te komen, heeft Drachten het passende antwoord in petto. Het is een uiterst sportieve wedstrijd, geleid door een geroutineerde scheidsrechter die weinig woorden nodig heeft om alles in goede banen te leiden. Uiteraard wordt ook hier 'op hoog niveau' geacteerd, maar daar heeft deze fluitist geen boodschap aan, ook door de plaatselijke VAR, de 'deskundologen' langs de lijn, laat hij zich niet beïnvloeden. 

slotfase
Als de slotfase dichterbij komt en Drachten een marge van twee heeft bijeen geschoten (13-15), grijpt coach Sake Koelma in door Rienk van der Meer in het veld te brengen voor Kees van der Veen. Even lijkt die wissel voor het gewenste effect te gaan zorgen, als Froukje van der Meer er 14-15 van maakt. Maar ook nu heeft Drachten het antwoord paraat: een strafworp betekent prompt 14-15. Op 15-16, op 16-17 en op 17-18 is er in de verhouding niets veranderd en nog steeds, de klok staat dan op 7 minuten, zijn er kansen voor de thuisclub om er één of misschien wel twee punten uit te slepen. Op 17-19 mag Bareld Bos een strafworp nemen, maar als hij die mist en Drachten in de laatste minuut 17-20 laat aantekenen, is het pleit beslecht. De gasten winnen deze wedstrijd en De Wâlden staat ondanks het feit dat ze nauwelijks minder waren, wel degelijk met de spreekwoordelijke lege handen. "Spitich, ik hie wol oars kinnen", omschrijft een Trynwâldster supporter naast mij deze situatie treffend. Dat gevoel overheerst zo te zien ook bij de spelers, het  beroerde gevoel van 'net niet'. 

Binne Kramer