19
di, mrt
0 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Korfbal
OENTSJERK - De Wâlden leed zaterdagavond in eigen sporthal De Hege Wâlden in Oentsjerk een gevoelige nederlaag tegen CSL uit Britsum. De Trynwâldsters gingen weliswaar met een, zij het nipte, voorsprong de rust in, maar daarna kwamen ze er eigenlijk niet meer aan te pas. En dat was toch wel opmerkelijk, omdat er in het eerste bedrijf van dit duel niet echt sprake was van een overwicht van de gasten. "Geduld", was het biedwoord voor CSL in de tweede helft, aldus CSL-coach Adri Kok.


Onvoorspelbaar en onvoorstelbaar
Dat was de categorie waarin het duel tussen De Wâlden en CSL uit Britsum geplaatst kon worden. Ga maar na: ruststand 11-9 in het voordeel van de thuisclub, eindstand 18-25 voor de gasten. Daar tussen moest dus wel iets substantieels zijn gebeurd. Gezegd in dit geval, want het keerpunt lag duidelijk in de pauze. Voor de rust en na de rust waren in deze ontmoeting twee verschillende wedstrijden. Vraag na afloop was dan ook 'wat is er gebeurd, gezegd misschien, in die korte time out in de kleedkamer'. Een vraag dus aan CSL coach Adri Kok, want als er in de pauze iets gezegd wordt, komt dat uit de mond van de coach, hij is immers degene die het tactisch concept heeft uitgedokterd en dus ook degene die het kan veranderen als het hem niet naar de zin is gegaan in de eerste helft. Dus: "Adri", ik mag Adri zeggen, zeker qua leeftijd, maar ook omdat ik hem goed ken van zijn tijd als coach bij De Hoeve, "wat is er besproken in de pauze, met andere woorden, wat heb jij de ploeg voorgehouden?" Hij: "Was het zo zichtbaar?" Ik: "Nou me dunkt, in de eerste helft balden jullie lekker mee, maar was er evenwicht en in de tweede helft bepaalden jullie niet alleen technisch het spel, maar ook tactisch de wedstrijd, dus je hebt wat uit te leggen." Hij grijnst: "Eigenlijk ging het maar om één ding: geduld. In de eerste helft konden we dat niet opbrengen, we waren te haastig, wilden te snel, maakten de verkeerde keuzes en zetten de verkeerde spelers voor de korf. In de tweede helft deden we dat veel beter, we wachtten onze kansen veel beter af en máákten ze dus ook veel beter af, met de juiste mensen. Dat was het eigenlijk wel." Hoe simpel kan het zijn zou je zeggen, maar simpel is zoiets natuurlijk nooit, want in een wedstrijd zijn er ontzettend veel factoren die een rol spelen. En zo'n wedstrijd was het wel, dit duel tussen twee bijna eeuwige rivalen, want dat zijn De Wâlden, eerst DFD, en CSL, niet alleen geografisch, maar ook sportief. Het heeft altijd wat weg van een derby, in vroeger tijden misschien nog wel meer dan tegenwoordig, maar toch. Wedstrijden tussen De Wâlden en CSL zijn altijd iets bijzonders, ze vallen niet zelden in de al gememoreerde categorie 'onvoorspelbaar en onvoorstelbaar'. En dus eigenlijk ook altijd in de categorie 'attractief en spannend'. En daarop maakte deze aflevering 2018 geen uitzondering. Maar de uiteindelijke 18-25 was nu niet bepaald een veel voorkomende uitslag op de wedformulieren, zeker niet toen het bij rust De Wâlden was dat de dans leidde.

chaos
Ik ben hier deze vroege middag ook al geweest, al denk ik met gemengde gevoelens terug aan dat duel tussen A-juniorenteams van De Wâlden en DTS uit Surhuizum. Die wedstrijd eindigde in een onvervalste chaos, met allemaal boze mensen. Dat kan niet de bedoeling van een simpel potje korfbal zijn. Ik moet er nog maar eens nachtje over slapen voor ik met dat verslag begin. Ik doe dit voor de mensen die het lezen en natuurlijk ook voor mijn eigen plezier en daar past zo'n hectisch gedoe helemaal niet in. Als ik het van te voren geweten had was ik op zeker niet gekomen. Maar nu ben ik opnieuw in sporthal De Hege Wâlden, uiterst vriendelijk welkom geheten door lady speaker Sytske. Ik heb CSL in lange tijd niet zien spelen, eigenlijk is de enige die ik nog ken van 'vroeger', coach Adri Kok. Hij was destijds coach van De Hoeve. Nu zwaait hij dus de scepter bij de ploeg uit Britsum.  

eerste helft
De wedstrijd staat onder leiding van scheidsrechter Johannes Terpstra en dat is iemand die zich niet gek laat maken, hij fluit ook deze wedstrijd op de manier die ik van hem ken, rustig, soepel, betrokken als het moet, maar net zo makkelijk stoïcijns als dat beter uitkomt. Het zijn de gasten die het bal openen, maar binnen de minuut is het alweer gelijk: 1-1. Wie de goal maakt kan ik niet achterhalen, wel dat CSL nog geen minuut later weer op voorsprong komt: 1-2. Als Matthijs Hooghiemstra er weer een minuut later 2-2 van maakt, weten we als toeschouwers wat we kunnen verwachten: een spannende en snelle wedstrijd. Het tempo ligt moordend hoog en dat betekent dat het attractief is, maar ook, dat er veel fouten worden gemaakt. Het blijft vooralsnog gelijk opgaan en geen van beide ploegen slaagt erin om echt een substantieel gat te slaan. Op 5-3, met twee treffers op rij van Rinske Jager en een benutte strafworp van Hessel Kinderman, lijkt De Wâlden even op weg naar een serieuze voorsprong, maar op 5-4 is de kloof al weer bijna gedicht. Nynke Koster maakt er 6-4 van en even later is het opnieuw Rinske Jager die de tweepuntsmarge herstelt. Na 7-6 is die klus voor Bareld Bos: 8-6. Beide ploegen moeten hard werken voor de doelpunten, het tempo ligt zoals gezegd heel hoog, maar dat is geen garantie voor een scenario met rijpe appelen in de hoofdrol.  Na 8-8 is het Hedman Lei die 9-8 scoort, is het CSL dat een strafworp mist en Nynke Koster die er 10-8 van maakt. Na de 10-9 van CSL is het Rinske Jager, zij is uitstekend op dreef, niet alleen qua scorend vermogen, maar in de 'ausputzer-functie' die haar op het lijf geschreven is die er 11-9 van maakt. Dat is ook de ruststand, na een eerste helft die qua score niet echt om over naar huis te schrijven is, maar die totaal niet wijst op het onheil dat De Wâlden boven het hoofd hangt. Wij, het als altijd talrijke publiek en ik, kunnen immers niet horen, welke snode plannen CSL-coach Adri Koster ten overstaan van zijn ploeg aan het smeden is in de kleedkamer. Maar die plannen zullen spoedig duidelijk worden.

tweede helft
We zijn koud begonnen aan dit tweede bedrijf, of het onheil kondigt zich al aan, voor de Wâlden wel te verstaan. In no time dichten de gasten de kloof die er gaapt: 11-11 en hoewel Matthijs Hooghiemstra De Wâlden weer aan een voorsprong helpt, er tekent zich dan al een kanteling af. Op 12-13 staat CSL voor en als de Britsumers die kloof binnen een paar minuten uitdiepen naar 12-17, is duidelijk dat De Wâlden in de problemen zit. De Trynwâldsters kunnen de korf niet meer vinden en moeten knarsetandend toezien hoe CSL het commando over de wedstrijd overneemt. Bareld Bos doet wat terug vanaf de stip (13-17), maar het is incidenteel, niet structureel. Het loopt niet meer bij de ploeg van coach Sake Koelma, die met een somber gezicht vanaf de bank zit toe te kijken. Rinske Jager scoort de 14-18, maar duidelijk is dan al dat er wat moet gebeuren bij de thuisclub. Maar ik vraag mij af wie daartoe het initiatief moet nemen. Op 14-20 komt Kees van der Veen voor Hedman Lei, maar hij kan natuurlijk in z'n eentje het tij niet keren, al is zijn eerste kans meteen raak: 15-20. Nathan Sprey komt erin voor Hessel Kinderman, maar het zijn noodmaatregelen, het onheil is al lang en breed geschied: CSL heeft de wedstrijd compleet overgenomen. Froukje van der Meer houdt de hoop bij de Trynwâldster supporters nog een beetje levend met twee gave treffers op rij, maar als CSL meteen tegen scoort, ebt die hoop al weer heel snel weg: 17-23. Bareld Bos, waarom, vraag ik mij af, neemt hij zijn team niet bij de hand, desnoods onder de arm, nu De Wâlden het zichtbaar moeilijk heeft. Hij moet dat kunnen, wat mij betreft is daar geen twijfel over mogelijk, hij scoort de 18-23 en dat is meteen ook de laatste treffer voor de thuisclub. CSL 'hat syn nocht noch net' en dat betekent dat de Britsumers nog wat extra zout in de wonde wrijven met twee treffers van afstand. En dat betekent dat de nederlaag  voor De Wâlden  pijnlijke vormen aanneemt: 18-25. Een bescheiden feestje bij de gasten, teleurstelling, ontgoocheling misschien wel, bij de thuisclub. 

Binne Kramer