18
wo, sept
2 Nieuwe art.
Ook adverteren op de kabelkrant, deze website of op de radio? Klik hier voor meer info.

Overige sporten
HURDEGARYP - Kaatsvereniging Reitsje Him, 'what's in a name', zou Shakespeare zeggen, vierde zondag haar 110-jarig bestaan. Een respectabele leeftijd en die werd dus in stijl gevierd met, wat dacht u? Inderdaad, een kaatspartij. En, raakten ze hem nog een beetje? Nou, wel meer dan een beetje, mag je rustig zeggen. En dan heb ik het alleen nog maar over het kaatsen an sich. Hoe dat bij het aansluitende feest was moet ik U helaas schuldig blijven, maar ik zou daar persoonlijk geen moment aan twijfelen, gezien de feestgangers.


Feest bij Reitsje Him
De kalender toont aan dat het op deze zondag gedaan zou moeten zijn met de zomer, 1 september is de eerste dag van de meteorologische herfst, maar van echt herfstweer is geen sprake. Als ik naar Hurdegaryp rijd is het prachtig weer, echte Hollandse wolkenluchten vervolmaken het beeld van een prima zomerdag en ik ben op weg naar een evenement dat baat heeft bij goed weer. Op sportpark De Warren wordt een kaatstoernooi gehouden, een 'keatspartij' in geef Frysk. Kaatsvereniging Reitsje Him bestaat liefst 110 jaar en hoewel dat volgens de heersende etiquette geen echt 'jubeljier' is, wordt die mijlpaal wel degelijk gevierd. En waarom ook niet, als er een aanleiding is moet je een feestje vieren, is het credo en dus is veld twee, echt gras, met kunstgras kun je als kaatsvereniging niet zo bijster veel, omgetoverd van voetbalveld tot kaatsarena. De drukte valt nog wel mee, ik kan nog ruimschoots een plekje vinden op het parkeerterrein. Ze zijn al aan de koffie, mét gebak, oranjekoek dus, uiteraard en even later ben ik dat ook. Zo'n samenklontering van een behoorlijk aantal kaatsers en kaatsliefhebbers heeft altijd wat gemoedelijks. Het is ontspannen, er worden verhalen verteld, oude kennissen ontmoeten elkaar en het 'Och heden, hoe ist no mei dy' is niet van de lucht. De voorzitter opent de dag met een korte toespraak waarin hij iedereen welkom heet en even in kort bestek het format van deze partij uitlegt. 

foto
En dan moet iedereen, vanwege het jubileum, op de foto, allemaal op één foto en, weet ik uit langjarige ervaring, dat is een 'hiel ochheden'. Ik wist dat van die foto van 'tutti gruppi' niet en dus heb ik mijn groothoeklens niet bij me. De fotograaf van dienst is op de container die dienst doet als clubgebouw geklommen, maar dat heeft voor mij geen zin, ten eerste heb ik een hekel aan klimmen en bovendien is mijn telelens niet geschikt. Ik ben dus veroordeeld tot een kunstgreep, namelijk een foto van de zijkant. Niet ideaal, maar dat plaatje geeft wel aan dat het een zowel kwantitatief als kwalitatief een illuster gezelschap is dat er wezen mag. Alle deelnemers zijn voor de verandering gehuld in speciale jubileumshirts en dat maakt de foto alsnog van historische waarde. 

kwea, boppe, foar
Ik zoek een plekje waar ik foto's kan maken. Dat is bij een kaatspartij geen sinecure, er worden een stuk of vijf, zes partijen tegelijk gespeeld en dan met allemaal de zelfde outfits, niet eenvoudig. Ik gaan eerst maar eens kijken bij de vrouwen, die spelen helemaal aan de linkerkant. Vanaf hier kan ik zowel de opslag als het perk bestrijken. Maar kaatsen blijft geen eenvoudige sport voor fotografen, 'dat baltsje is sa ferrekte lyts'. Bij de opslag gaat dat nog wel, maar om foto's te maken van de uitslager is een tref. Voordat je weet op wie je scherp moet stellen, de voor- of de achterinse, is de actie al voorbij en heb je wel de speler zelf, maar niet de bal in beeld.

bewondering
Even over die vrouwen. Ze slaan misschien iets minder hard, maar kaatsen kunnen ze wél, ik zit er af en toe met bewondering naar te kijken. Verschil in niveau is er zeker, er zijn erbij die inmiddels door vele kaatswateren gewassen zijn en je hebt natuurlijk ook de echte recreanten. Je kunt ze niet alleen onderscheiden door hun kwaliteiten als kaatsster, maar ook door hun gedrag. De 'echte' kaatssters zijn fanatieker, als het er op aan komt wat 'gremitiger', de wat meer recreatief ingestelde vrouwen doen het wat rustiger aan, en, opvallend, lachen meer. Voor hen is het pure ontspanning, dat kun je horen en zien. Het nadeel van kaatsen is dat je het als verslaggever/fotograaf nauwelijks kunt volgen qua puntentelling, zeker als er voor je ogen twee wedstrijden tegelijk worden gespeeld met, inderdaad, allemaal dezelfde outfits. Aan scheidsrechters doen ze bij dit soort wedstrijden niet, de ploegen moeten het zelf maar eens worden over de stand, als het een beetje meezit is  er wel een goedwillende toeschouwer die de telegraaf, het bord waar de telling op staat, zeg maar het scorebord, even wil bijhouden en anders loopt er zo nu en dan een van de spelers even naar die telegraaf om de stand aan te passen. En zie: ze worden het vrijwel altijd in no time eens, misschien moesten ze dat bij voetbal ook maar eens proberen. Het zou een hoop heisa schelen. 

mannen
Ik verleg mijn gezichtsveld naar de andere kant van het veld, daar waar de mannen bezig zijn. Vlak voor mij is een partuur bezig waarin ik Ate Ritsma en Bareld Bos herken, de eerste is voetballer, de tweede korfballer, maar beiden zijn ook behoorlijk 'betûft' in het edele kaatsspel. Ik heb heel wat pogingen nodig om een paar foto's te maken die de essentie van kaatsen goed weer geven. In het andere partuur is Stefan Jeurink letterlijk 'de grote man' en hij staat als voorinse zijn mannetje, al zoekt de opslager merendeels zijn maat achterin op. Hij vreest kennelijk de kracht van Stefan. Wat bij kaatsen altijd een bijkomende bron van vermaak is, is het feit dat kaatsen tevens een verbaal gevecht is. Met andere woorden, de spelers bestoken elkaar met  prikkelende opmerkingen, of vermeende aansporingen 'om nu vooral te gaan kaatsen' en meer van dergelijke speldeprikken. In grote partijen hebben die verbale gevechten soms een scherp randje, maar hier, op een partij die wat in een gemoedelijker sfeer verloopt, is het vooral ironie die de hoofdrol speelt. Na afloop zijn ze weer de beste vrienden, zoiets. Het is hier op sportpark De Warren best uit te houden, maar ik heb nog meer op het programma staan, dus ik neem afscheid onder dankzegging voor de genoten gastvrijheid. 

Binne Kramer