10
ma, aug
1 Nieuwe art.
Advertentie:

Sport
BURGUM. Yes he can! 'He' is natuurlijk niemand minder dan Bart Helmholt, lange tijd een bejubeld icoon van het fierljeppen, maar een paar jaar geleden gestopt. Maar het fierljeppersbloed kroop ook bij hem waar het niet gaan kon en dus deelde hij dit vroege voorjaar mee dat hij nog één keer terug wilde komen. Het doel was duidelijk: hij wilde die magische grens van 22 meter overschrijden. En dus meldde hij zich weer op de schansen, zoals zaterdag op het prachtige Burgumer fierljepcomplex achter het gemeentehuis.
En daar bleek, op deze even fraaie als memorabele zomermiddag, dat hij het nog niet verleerd was. En dus: Yes he can. Als niet te missen antwoord op de voor velen prangende vraag: 'soe der it noch kinne'. Nou het antwoord werd duidelijk toen hij in zijn laatste sprong dik de 20 meter overschreed. Hij deed dat samen met nog een paar 'herintreders' zoals ze genoemd werden, te weten onder andere Oane Galama en Age Hulder. Voor 'herintreders' mag u ook 'spijtoptanten' lezen, een term van bijna vroegere tijden.

Voor geen goud
Ik ben hier deze ochtend ook al geweest om te kijken naar de fierljepjeugd, het verslag daarvan treft u asap op deze pagina's aan. Nu is het zaterdagmiddag en is de tweede klasse 'oan bar'. Tweede klasse? Jawel, de in de aanhef genoemde 'spijtoptanten' moeten reglementair in de tweede klasse beginnen en in feite laten zien dat ze nog met de topklasse meekunnen. Gezien de namen en de bijbehorende reputatie moet dat geen probleem zijn, maar regels zijn nu eenmaal regels. Voor de springers zal het geen barrière vormen, alleen is meestal de ambiance wat minder. Maar dat gaat deze keer niet op, het publiek, ik schat zo'n dikke 200 man, weet donders goed waar het deze middag om gaat en ze willen natuurlijk weten wat ex-vedetten als Age Hulder, Oane Galama en vooral Bart Helmholt er van zullen maken. Zullen ze het nog kunnen, kunnen ze aanknopen bij hun prestaties van een paar jaar geleden. En hoe zit het met hun fysieke gesteldheid, hebben ze de conditie nog, de scherpte en hoe zit het met hun motivatie. Maar aan dat laatste hoeft niemand te twijfelen, je kunt het aan de gezichten aflezen, de koppies staan strak, je kunt de concentratie van hun gezichten scheppen. En het publiek gaat op het puntje van de bank zitten als het illustere groepje zich opmaakt voor eigenlijk een wedstrijd in een wedstrijd. Het vergt ook nu het nodige geduld, want het loopt tegen half zes als we toe zijn aan de apotheose van deze lange middag, lang inderdaad, we zijn om één uur begonnen(!).
De spanning stijgt zowel aan de ene kant van de barte als aan de andere kant. Oane Galama en Age Hulder doen het goed, beiden komen in de 19 meter en als ook Bart Helmholt dat doet, weten de kenners dat het wel goed zit met de vorm. Deze mannen weten wat ze kunnen en ze beschikken over meer dan voldoende ervaring om er een paar prima sprongen uit te persen. Bart Helmholt maakt zijn reputatie weer eens helemaal waar door in de laatste sprong bijna de 21 meter te halen: 20.94m luidt het verdict als de sprong is opgemeten. Ouderwets, zou je geneigd zijn te zeggen. Ook zijn reactie is zoals gebruikelijk 'voer voor fotografen', zijn oerkreet moet tot in de verre omtrek te horen zijn. Het is voor hem een drukke dag, immers, vanmorgen heeft hij de Burgumer jeugd begeleid en ook op deze middag heeft hij het razend druk met coachen van diverse springers en springsters van Ljeppersklup Burgum. Hij rent van de ene barte naar de andere en dat lijkt nu niet echt de ideale voorbereiding op wat toch een heuse vuurproef moet zijn: zijn eigen kwalificatiesprongen om weer naar de eerste klasse te mogen. Maar het is hem niet aan te zien, 's morgens heeft hij alle tijd voor de jongste jeugd, die aan zijn lippen hangt als hij aanwijzingen geeft en hij juicht mee als ze een verre sprong realiseren.

hoofdtoernooi
Na dit spannende duel in de tweede klasse is het 's avonds de beurt aan de topklassers bij de meisjes, de jongens, de junioren , de topdames en de topklassers bij de mannen. Saillant detail: het publiek moet 'wisselen', als ik om even over zes naar huis ga om even snel een broodje te eten, staat er een lange rij kijklustigen voor het hek. Of het allemaal 'nieuw' publiek is, valt moeilijk na te gaan, maar ze worden keurig geteld, meer dan 250 mogen er niet in. En die zitten er zo te zien ook wel zo ongeveer als ik een half uurtje laten terug kom. Het is nog steeds prima ljep-weer, al dreigt de lucht in het zuidwesten wel degelijk roet in het eten te gooien. Maar het blijft droog gelukkig. Ik kijk eerst naar de wedstrijd bij de meisjes die uiteindelijk wordt gewonnen door Lisse van der Knaap, die met 14.47m al haar concurrenten de loef afsteekt. Ze kan helaas maar één sprong maken, want ze raakt geblesseerd en er moet zelfs een ambulance aan te pas komen. Maar die ene sprong is dus wel meteen de winnende en dat moet haar toch wel, weliswaar een beetje, troost bieden. Hanneke Westert wordt tweede met 14.03m vóór Inger Haanstra die met 13.58m derde wordt. Plaatselijk favoriet Pytrix Westra haalt de finale niet, ze strandt op een voor haar duidelijk teleurstellende zevende plaats. "Ik wie te senuweftich", geeft ze als een van de redenen dat het niet zo ging als ze graag gewild had.

Bij de vrouwen topklasse staat er geen maat op Marrit van der Wal die met 16.70m al haar concurrentes 'yn 'e groppe' springt. Sigrid Bokma wordt tweede met 14.94m en de derde stek is voor Tirza Boschma die tot 14.39m komt. Wytse Steensma wint met 16.62m de karig bezette jongensrubriek en bij de junioren is het Rutger Haanstra die met 19.28 m aantoont dat hij op weg is naar de absolute elite van het fierljeppen. Bij de heren senioren is het Sytse Bokma die zijn reputatie als aanstormend toptalent nogmaals luister bijzet door te winnen met 20.25m, voor Ysbrand Galama met 20.01m en Nard Brandsma met 19.90m. Ik zit te wachten op de officiële prijsuitreiking van wat ik denk dat dit de roemruchte keningsljepperij is. Maar dat is een misvatting, je mag het ook een vorm van misverstand noemen, want ik ben er zeker van dat ik in de een of andere aankondiging de term Keningsljeppen ben tegengekomen. En die kent altijd een slot met kransen, medailles en een huldiging 'yn it sânbêd' door vaak de burgemeester of bijvoorbeeld de voorzitter van de FLB, in casu Tije Dijk, die ik immers ook al gespot heb. Maar niets van dat alles, ik ben in de war. Maar ik blijf volhouden dat ik het ergens gezien of gelezen heb en mijn overtuiging krijgt steun van Theun Scherjon. Maar die zegt er achteraan dat het bericht is gecorrigeerd, het is een 'gewone' wedstrijd. Maar die correctie heeft onze redactie niet bereikt blijkbaar. 'No, ja, der binne slimmere dingen', al mis ik nu natuurlijk wel die karakteristieke foto. Het is niet anders, ik ga naar huis, het loopt inmiddels tegen half tien en de schemering valt zo langzamerhand in. Ik ben bijna 12 uur bezig geweest, ik ben moe, maar ik had deze eerste echte wedstrijd fierljeppen van 2020 voor geen goud willen missen!

Binne Kramer

Advertentie